Biografieën van de Boys

Roel van Houten (18 maart 1951)

Initiator Roel van Houten zat op 7-jarige leeftijd al achter de piano en het traporgel op het Blindeninstituut. Op zijn achtste kreeg hij zijn eerste pianolessen. Later gevolgd door accordeon, klarinet en gitaar. Via het kerkkoor belandde hij in de kroeg waar hij de blues leerde zingen en spelen. Via popbands en cabaret kwam hij enkele jaren geleden terecht in een allround band voor bruiloften en partijen. Roel schrijft ook liederen en cabaretteksten en organiseert zo nu en dan muziekprojecten zoals de Blind Boys of Holland.

Herman Slobbe (3 januari 1952)

Op mijn zevende kreeg ik accordeonles, evenals schoolmuziekonderwijs. In de jaren zestig breidde de muziekbeoefening zich verder uit: drie jaar koor, twee jaar volksmuziekorkest en vijf jaar balkanquintet. Wij werden gevoed met vreemde ritmes van de Balkan en ook werd een brede kennis bijgebracht van klassieke- en jazzmuziek. In die periode leerde ik diverse muziekinstrumenten bespelen, waaronder slagwerk en contrabas.
Na mijn schoolperiode heb ik studie maatschappelijk werk gedaan en later ben ik werkzaam geraakt binnen de sociale verzekeringen. In die periode veel studie gedaan buiten de werkuren. Denk aan, cursussen vergadertechniek en het behalen van tig modules aan de Open Universiteit. Het muziekleven heeft ook in die drukke periode niet stil gestaan. In diverse popbandjes en jazzformaties gespeeld en getracht mijn mond open te doen.
Een groot zanger ben ik nooit geworden. Wel iemand die met passie zijn stem gebruikt om datgene uit te drukken dat al jaren in de weg zit, namelijk dat ik de verkeerde keuze in mijn leven heb gemaakt door te denken dat ik binnen de sociale verzekeringen een aardige betaalde baan zou kunnen hebben en houden op grond van kennis, inzet en doorzettingsvermogen.
Als ik thuis op mijn zolder bezig ben, komt het kind en de passie weer in mij boven. Ik speel daar met geluid omdat geluid iets met me doet.

Harold Rusland (Paramaribo 12 februari 1960)

In 1966 begaf ik me voorzichtig achter de piano en het drumstel van groep 1 van het jongens internaat St Henricus te Nijmegen. Ofschoon ik geen les had wist ik toch bij elkaar horende klanken op de piano te vinden en probeerde te oefenen met de radio of cassetterecorder op de plaats waar normaalgesproken het lesboek zou staan. Tot 1980 heb ik veel met vrienden samengespeeld dan weer op gitaar, drum, trompet, tuba of piano. Na 1980 heb ik samen met een internaatsvriend veel aan homerecording gedaan. We hebben samen in een carnavalsband gespeeld, deden zo nu en dan aan bruiloften en partijen en speelde in een popband die eigen muziek maakte. Op dit moment ben ik de trotse eigenaar van een Yamaha PSR 9000 keyboard waar ik vele uren per week plezier aan beleef.

Pieter Zeelen (17 januari 1944)

1944, een uitstekend bouwjaar vind ik zelf want ik heb het hele popgebeuren meegemaakt. Op mijn zesde ging ik naar het blindeninstituut in Grave en al gauw speelde ik blokfluit en zong ik in het kerkkoor, hoofdzakelijk gregoriaans. Op mijn elfde begon ik aan het slagwerk bij het schoolharmonieorkest en tussendoor kreeg ik les in het bespelen van de mandoline. Dat vond mijn vader maar niks en hij kocht een gitaar en op mijn zestiende formeerde ik mijn eerste rockband. Tussendoor stoeide ik al met bandrecorders en maakte mijn eigen opnames. Ik schreef toen ook al liedjes. Op mijn achttiende kwam ik van school en belandde in de plaatselijke beatband "The Thunders" waarmee ik twee singles maakte. Hilversum drie was er nog niet dus die plaatjes deden niet veel. Ik ben er echter achter gekomen, dat een of andere obscure Amerikaanse band mijn werk covert.
Tot zo ongeveer mijn negenentwintigste heb ik in diverse popgroepen gespeeld en daarna nog bij diverse andere orkesten. De laatste jaren ben ik via de countrymuziek terecht gekomen bij het dialectgebeuren. Ik schrijf momenteel voor anderen en ik neem ook op in mijn eigen kleine studio. Hier arrangeer en speel ik dingen in voor bonte avonden en carnavalszittingen. Ik treed nu op het moment zo nu en dan nog solo op en de rest van de tijd speel ik tuba bij een zogenaamde zatte harmonie.
Groetjes Pieter

Geschiedenis Blind Boys of Holland

Vijf jaar geleden waren de "Five Blindboys of Alabama" op hun wereldtournee in Nederland. Vijf zwarte mannen in wit pak die de Nederlandse zalen op hun kop zetten. Vijf emotionele stemmen, vaak acapella, met een heel typerende lage basstem en een dynamiek en energie die de zaal tot grote hoogte opzweepte.
Wat zou het mooi zijn als ik in Nederland de Five Blindboys of Holland zou kunnen vormen; die dynamiek te voelen tussen vijf mannen die blindelings de juiste toon en stem weten te vinden.

Toen op een manifestatie begin dit jaar een uur van het kleinkunstpodium onbezet bleek, ging Roel van Houten aan de slag om zijn lang gekoesterde droom in vervulling te laten gaan. Omdat reizen voor veel blinden een probleem is zocht hij 5 mensen die zoveel zangkwaliteit en ervaring hadden, dat twee keer bij elkaar komen voldoende zou zijn. Na vijf weken bellen had hij de hoop bijna opgegeven tot hij eindelijk de laatste man met de juiste diepe basstem vond, die ook bij de Amerikaanse Boys zo typerend is. De "Blindboys From Holland" waren geboren.

Voor het eerst nog wat onwennig bij elkaar in een huiskamer in Arnhem, verdween de schroom volledig toen zij rond de piano het eerste lied inzetten. Geen repetitie, geen vaste afspraken over wie wat zingt maar gewoon aanvoelen wat nodig is. Wat vooral inspireerde was de zelfde intensiteit en energie die er vanaf spatte. De ramen trilden in hun sponningen en de buren - zo bleek later - hielden op met waar ze mee bezig waren.

Het optreden op vrijdag 24 januari in de Blokhoeve in Nieuwegein maakte de verwachtingen geheel waar. Ook nu stonden de mensen op de banken. Een half uur voor aanvang werd nog een nummer aan het repertoire toegevoegd dat allen bleken te kennen. Even oefenen in de kleedruimte meer niet.

Op deze site vindt u 1 opname van dit optreden en 4 nummers van de werkopnamen op de repetitiemiddag die daaraan vooraf ging.